Kanał Wissa to ciek wodny (sztuczny element hydrograficzny) na Podlasiu, ściśle powiązany z procesami melioracyjnymi Basenu Środkowego Kotliny Biebrzańskiej na terenach bagiennych nad Biebrzą. Kanał (wraz z innymi ciekami jak Rudzki i Woźnawiejski) został wykonany w celu odwadniania bagiennych terenów Basenu Środkowego, co miało umożliwić zagospodarowanie rolnicze tych obszarów. Prace melioracyjne i budowa kanałów odwadniających w tym rejonie, w tym głównego kanału Wissa, odbywały się w latach 1846-1861. Kanał drenuje poziom wodonośny, wpływając na poziom wód gruntowych w sąsiedztwie.
W 50 latach XX w. Polacy przekopali, a raczej dokończyli kopanie rozpoczętego przed 1939 r. przez Niemcy rowu od J. Borowego do strumyczka łączącego się z Wissą (Kanał Wissy) i przez kilka dni puszczono wodę. Do Wissy dotarły ławice ryb. Studnie wsi Sokoły Jeziorne i Guty obniżyły poziom wód. Kanał zablokowano. Ten stan trwa do dnia dzisiejszego.
Bieg kanału od ródła przy jez. Borowym jest w wybranych miejscach wyróżniony zdjęciami wplecionymi w obraz Kanału - ujawnianymi po najechaniu myszą na te miejsca (©).